Een tijdje terug gaf ik mezelf de zuurdesembroodcursus zodat ik hier eindelijk écht mee aan de slag zou gaan, omdat ik dit al heel lang wilde. Om zuurdesembrood te kunnen maken heb je een gietijzerenpan nodig. Ik heb er eentje in de kelder staan en mijn moeder had ook een Le Creuset staan. Maar beide helaas te klein, dus ging ik op zoek. Ik werd verliefd op een práchtige Le Creuset in wijnrood met een gouden handvat. Wauw. Díe wilde ik hebben. € 315. Meteen had ik het gevoel dat ik díe pan wilde en echt nodig had. Ik had het gevoel dat we diep in de buidel moesten gaan tasten, terwijl we dit eigenlijk helemaal niet beschikbaar hebben voor “zomaar even een pan”. Een paar dagen heb ik met dit gevoel rondgelopen.
Koopverslaafde cultuur & Instaperfect
We zijn al langere tijd bezig met eenvoudiger leven en minimaliseren. Maar een Le Creuset is natuurlijk een aanschaf voor het leven, waardoor het voelde alsof dit een goede uitgave zou zijn. Dat is het misschien ook. Maar misschien ook niet. Steeds vaker krijg ik het gevoel dat we elkaar (en onszelf) helemaal gek aan het maken zijn op bijvoorbeeld Instagram. Alles draait om mooie spullen, dingen kopen, mooie dingen hebben, alles goed (of zelfs perfect) voor elkaar hebben, alles Instaproof en kopen zodra nieuwe collecties online komen. Iedereen inspireert en prikkelt elkaar om te kopen. Om te willen hebben. Om ook te streven naar Instaproof slaapkamertjes en veeeeel kleding etc. We laten elkaar allemaal kleding, mooie kinderkleertjes en schoentjes zien en onze mooie huizen. En natuurlijk is het mooi en fijn. Ik hou ook van een mooi huis en leuke kleding.
Maar tijdens het bekijken van Instagram story’s kwam het ineens weer heel erg binnen. Jeetje, wat heftig eigenlijk hoe we vast zitten in onze koopverslaafde cultuur. Alles mooier dan mooi en perfect willen hebben. Dus besloot ik rigoureus dat de prachtige wijnrode Le Creuset er echt niet hoefde te komen. Het is een simpele zwarte geworden van een paar tientjes. Dat is ook goed genoeg. Die Le Creuset vind ik nog steeds prachtig en natuurlijk zou ik hem heel graag willen hebben.
Bewust kopen
Ik denk dat het goed is om bewust te kijken naar wat je koopt en nodig hebt. Om hierin keuzes te maken. Genoeg is genoeg. Het ‘meer, meer, meer’ geeft ons uiteindelijk zoveel onrust. En werk. Al die spullen hebben we zoveel meer werk van. Wij proberen wel steeds bewustere en duurzamere keuzes te maken. Natuurlijk en duurzaam. Iets wat goed zo goed mogelijk is voor ons lichaam, ziel en leven. Maar het sluipt er zó snel in, bijvoorbeeld als je zoiets ziet als zo’n mooie Le Creuset.
Tevredenheid
Tevredenheid kan ons zoveel meer bieden dan we denken. Maar het is ook iets heel moeilijks en ongrijpbaars. Dat is best een lastig proces, je moet jezelf echt een andere manier van denken en leven leren. In een wereld die “hebzucht” echt stimuleert, moet je nogal sterk in je schoenen staan om jezelf een ander gedachtenpatroon aan te leren. We mogen loskomen van hebzucht. Het brengt ons uiteindelijk niet wat we hopen. Natuurlijk ben je blij met de spullen, maar dat duurt maar heel even en dan wil je weer meer of weer wat nieuws om dat gevoel weer te ervaren van iets moois en iets nieuws. We zijn verslaafd aan die ervaring.
De Bijbel spreekt ook op meerdere manieren over ‘hebzucht’ en altijd meer willen. Dat is niet voor niets natuurlijk. Het is gewoon niet gezond voor ons. Het komt al snel in ons hart. Je bent al snel alleen maar daarmee bezig. We worden slaaf van onze koopverslavingen, hebzucht en spullen in huis. Zoeken naar mooie dingen, werken om die mooie dingen allemaal maar te kunnen kopen en uiteindelijk vooral het opruimen van al die spullen. 🙃
“Hij zei tegen hen: ‘Pas op, hoed je voor iedere vorm van hebzucht. Want ook al heeft een mens nog zoveel, zijn leven bezit hij niet.’” (Lucas 12:15)
"Wie op geld uit is, krijgt er nooit genoeg van, en wie op rijkdom uit is, wil altijd meer ..." (Prediker 5:9)
“... de ogen van een mens krijgen nooit genoeg." (Spreuken 27:20)
"... hebzucht is afgoderij ..." (Kolossenzen 3:5)
Hoe dan?
Doordat deze gevoelens en gedachten me ineens zo aangrepen, had ik het op mijn hart om hier iets over te schrijven en te delen. Omdat ik ervoor wil kiezen om dit anders te gaan doen. Wat we deels ook al doen. Maar als ik het dan zo schrijf dan vind ik het heel hard en zelf eigenlijk ook nog heel lastig. Maar ik denk dat het heel goed is om je bewust te worden van de manier van leven die we gewend zijn en wat de maatschappij ook heel erg in stand houdt. Bewustwording is al het halve werk, waardoor je aan de slag kunt gaan met het proces om hierin te veranderen.
We zijn allemaal niet perfect (we streven alleen wel vaak naar (instagram)perfectie 😅). Ik vind het soms ook heel lastig, dan zie je overal die mooie dingen en dan wil je dat ook. Dan wil je het ook allemaal zo perfect voor elkaar hebben. Dan wil je ook al die mooie kleding voor de kinderen of alle nieuwe mode voor jezelf. Of die Le Creuset. 😁 Maar ik ben me er steeds vaker bewust van. En als je je ergens bewust van bent, kun je ook iets veranderen. Dan kun je je denkpatroon veranderen. Daar werken we aan en dat zal constant bijschaven zijn. Steeds weer scherp zijn. Want het sluipt er zó snel in, zeker in alle inspiratie, acties en kortingen die je van alle kanten op je af krijgt.
Een paar dingen die mij helpen om hier wat stappen in te zetten:
- Bewuste keuzes in goede, duurzame en natuurlijke producten. Ik wil niet meer allerlei rommeltjes in huis hebben of 100 dingen die je eigenlijk toch niet gebruikt. Maar dingen die van waarde zijn, die je ook echt gebruikt en die niet na 5 minuten kapot zijn.
- Bewuste keuzes in de kledingkasten van de kinderen. Hierin ben ik nog niet waar ik wil zijn, maar ik doe mijn best 😂 Ik vind kleding shoppen voor 3 kinderen echt heel overprikkelend. Ik haak heel snel af met online shoppen omdat ik geen keuzes kan maken, overal en nergens even kijk en uiteindelijk heel vaak niks shop. Tot het echt moet en dan bestel ik wat dingen die ik leuk vind maar uiteindelijk niet te combineren zijn in de kast. Handig. Niet. 🙃 Dus ik probeer nu echt bewust een vast aantal sets samen te stellen, een soort van capsule wardrobe. En voorheen had ik vooral als motto: veel kleding voor weinig geld. Nu heb ik liever minder en juist echt mooie (en soms duurzamere) items.
- Ontspullen en minimaliseren. Stapje voor stapje zijn we bezig met ontspullen. Steeds wat meer ruimte creëren in de kasten. Steeds wat meer afstand doen van spullen die je eigenlijk toch niet écht nodig hebt. En bewuste keuzes maken als je in de winkel staat. Hoe leuk, handig of goedkoop iets ook lijkt. Heb ik het echt nodig? Nee. Dus laten liggen. Het geeft zoveel meer rust en ruimte. Heerlijk!
Schieten deze dingen ook wel eens door jouw gedachten? Of worstel je hier wel eens mee? Of verlang je naar een eenvoudiger, tevredener leven waarbij je meer bezig kunt zijn met de dingen die er écht toe doen? Je geloof, je kinderen, je huwelijk, je gezin en familie? Laten we elkaar helpen, inspireren, ondersteunen en bemoedigen in het membership. Verbinding met gelijkgestemden: christelijke moeders. Kom je er ook bij? 💖
