Het bevallingsverhaal van ons 4e kindje, een verhaal en getuigenis van hoe goed God is die ik zo graag met jullie wil delen. 🤎 Want zowel de zwangerschap als de bevalling zijn echt gezegend door God. Het is zo bijzonder verlopen, dat wil ik graag met jullie delen in deze blog.
Mijn vorige 3 bevallingen
Deze zwangerschap en bevalling was heel anders dan mijn vorige 3 ervaringen. Zwanger zijn is niet echt mijn ding (zou je niet zeggen he met 4 kinderen, haha). Al bij de eerste had ik heel veel harde buiken, veel last overal van, heeeeel veel last van mijn rug etc. Allemaal klachten en dingetjes. Geen erge dingen, maar niet fijn. Bij de eerste zwangerschap kon ik alleen maar in bad zitten of op een speciale tuinstoel vanwege mijn rug. 😅
🤰🏽 Bevalling nr. 1
Onze oudste dochter kwam met 40+1 na een bevalling van 17 uur. Het was een pittige bevalling, eentje waar ik niet heel fijn op terugkijk. Ik had me ook totaal niet voorbereid op de bevalling en wist niet echt wat ik ermee aan moest. Hoewel ik best pittige weeën had, vorderde de ontsluiting niet echt. Daarom besloot de verloskundige mijn vliezen te breken, om het te laten vorderen. Toen kwam er een vreselijke weeënstorm, maar de ontsluiting vorderde nog steeds niet. Dus heb ik toen gekozen voor een ruggeprik. Daarna had ik vrij snel volledige ontsluiting en kwamen er wat persweeën. Ik had totaal geen idee waar ik heen moest persen. Ze kwam uiteindelijk op de baarkruk. Het persen duurde 40 minuten maar was echt heel zwaar. Ik moest zonder logisch gevoel persen en het voelde raar, onnatuurlijk en mega zwaar. Een subtotaal ruptuur dat achteraf eigenlijk een totaal ruptuur bleek te zijn maar wat niet op de OK gehecht hoefde te worden.
Het herstel was behoorlijk pittig. Ik voelde me overreden door een vrachtwagen, alles was beurs. Pfoeh. De hechtingen en het herstel van de totaalruptuur heb ik gelukkig nooit last van gehad verder.
Maar goed, ze was er! Ze was 3805 gram en kerngezond!
🤰🏽 Bevalling nr. 2
De tweede, onze zoon, lag in stuit. Al vanaf 27 weken. Hij was niet van plan om te draaien. Ook een draaipoging (versie) mocht niet baten. Ik heb die laatste weken veel op de kop doorgebracht, in de hoop dat hij nog zou draaien. Maar nee, hij bleef waar hij was. Omdat hij ook vrij groot geschat werd, heb ik uiteindelijk gekozen voor een geplande keizersnede. De gynaecoloog durfde een vaginale bevalling wel aan, omdat ik eerder succesvol bevallen was. Maar dat zag ik zelf niet zitten. Het voelde als kiezen tussen 2 kwaden, ik vond het verschrikkelijk. De keizersnede werd ingepland met 39+0 en verliep traumatisch. Ik kreeg enorm veel stekende pijn in mijn hele bovenlijf tijdens de keizersnede en kreeg geen lucht meer. Niemand wist wat er was. Achteraf bleek het waarschijnlijk hyperventilatie door een paniekaanval te zijn geweest, maar op het moment zelf leek niemand dit te begrijpen. Dat was niet echt helpend. Ik kon ons zoontje ook niet op mijn borst hebben toen hij ter wereld kwam, dus hij mocht naar papa. Iets dat ik heel moeilijk vond, maar op dat moment was ik echt van de wereld en lukte het niet. Gelukkig kon hij op de uitslaapkamer wel snel naar mij en heb ik hem ook niet meer losgelaten.
Het herstel van een keizersnede vond ik verschrikkelijk. Het was zo zwaar, zo pijnlijk. Dan was die bevalling en pittige herstel van de eerste bevalling 100x beter.
Achteraf zie ik wel dat het waarschijnlijk goed is geweest dat het zo gelopen is. Hij was 4410 gram (denk ook iets zwaarder door het vele vocht dat je toegediend krijgt voor de operatie, hij was aardig opgeblazen eerst). We waren blij dat hij gezond & wel er was. Een hele sterke jongen met een hele brede, sterke rug. 🤎
🤰🏽 Bevalling nr. 3
Toen mocht ik de keuze maken of ik weer voor een keizersnede zou gaan, of een vaginale bevalling. Die keuze was redelijk snel gemaakt, ik zou echt niet graag nog een keizersnede meemaken. Ik vind de natuurlijke weg ook erg belangrijk, maarja, bij nr. 2 zat dat er gewoon niet in.
Met een gewone bevalling na een keizersnede (VBAC) heb je een kleine kans dat het litteken in de baarmoeder scheurt. Dus deze bevalling ging ook weer in het ziekenhuis, met CTG (gelukkig draadloos).
Deze baby deed alsof ze kwam met 38+3, maar dat bleek een valse start. We konden weer naar huis. Uiteindelijk kwam ze pas een week later. Dat was zó'n rare week. Deze bevalling ging ook weer erg rustig in de opstart, de weeën waren mild en het vorderde weer niet echt snel. Deze bevalling heb ik me wel goed voorbereid - samen met God. Ik las het boek van Zuiver Zwanger en stond veel meer in mijn kracht en rust als moeder die dit kan.
Toch werd ik wel wat uit die zekerheid gebracht doordat ze het van het ziekenhuis niet snel genoeg vonden gaan. Ik had van te voren aangegeven dat ik echt geen vliezen wilde breken, vanwege de weeënstorm van de eerste bevalling. Maar toch leek dat nu de enige optie. Dus hebben we dat wel gedaan. Daarna voelde ik de weeën al snel véél krachtiger worden. Maar toch vonden ze van het ziekenhuis dat het nog steeds niet genoeg vorderde, dus wilden ze een beetje weeënopwekkers erbij doen. Ik wist even niet meer wat we hiermee moesten. Ik vóélde de druk en de kracht van de weeën, maar toch kreeg ik twijfels doordat de verloskundige zei dat het "niet zo was". De wee voordat ze het infuus zetten was zó krachtig en intens dat ik achteraf had moeten zeggen dat ze moesten stoppen.
Toen ik weer van het bed af kwam na het zetten van het infuus, knálde het gewoon met een oerkracht naar beneden. Ik wilde nog even plassen en daarna de rest in het bad doen. Maar toen ik op de wc ging plassen voelde ik meteen enorme persdrang. Ik kon nog net het bad in komen en toen begon mijn lichaam de baby eruit te werken. Zo voelde het echt. Een enorme kracht, vanuit mijn eigen lichaam. Zo anders dan bij de eerste bevalling waarbij ik moest persen. Ik hoefde nu niet te persen, dat deed mijn lichaam zelf. Binnen 10 minuten was ze geboren en heb ik haar zelf aan kunnen pakken onder water. Wauw. ❤️ Helaas kwam er daarna wel vrij veel bloedverlies dus moest ik gauw met haar uit bad. Weer een subtotaal ruptuur dat nét goed ging. Op het bed gingen ze op mijn buik duwen en aan de placenta trekken om die snel eruit te laten komen vanwege het bloedverlies.
Ik vond dit een prachtige, helende bevalling. Maar alle onderbrekingen en twijfels vanuit het medische team waren wel erg jammer. Maar zo dankbaar voor deze natuurlijke bevalling zonder pijnstilling.
Ze was 3680 gram en kerngezond. Het herstel verliep super goed. Ik voelde me eigenlijk helemaal niet beurs. Een paar uurtjes na de bevalling waren we weer thuis en ik voelde me prima. Zo'n verschil met de eerste bevalling.
Deze 4e zwangerschap & bevalling
En dan nu deze zwangerschap en bevalling. Ik voelde me de hele zwangerschap veel beter dan bij de vorige zwangerschappen. Het ging me veel makkelijker af. Rond 25 weken kreeg ik behoorlijke bekkenpijn (in het schaambot, alsof die doormidden brak) maar dat werd al snel weer minder en toen had ik er eigenlijk amper last van. De verloskundige kon het amper geloven, omdat bekkenpijn eigenlijk altijd alleen maar erger wordt en nooit juist weer over gaat.
Alles verliep super goed. Ik voelde me goed. De baby deed het goed. Alle controles waren goed. Bij de overdracht van de verloskundige naar het ziekenhuis met 36 weken werd ineens gezegd dat ze veel te groot was, haar buikje lag enorm voor op groei en ik moest alsnog een suikertest doen volgens hun. Wat ik niet wilde. Ik heb dit ook niet gedaan. Het had toch geen zin meer om daar iets mee te doen.
Ook deze baby deed regelmatig alsof ze kwam met een valse start, maar deze keer trapten we er niet meer in 😂. Ik heb echt meerdere keren gehad dat ik meer dan een uur flinke weeën had om de 5 minuten, maar dan zwakte het toch ineens weer af. Veel voorweeën gehad dus. Wat er wel voor heeft gezorgd dat ze flink diep ingedaald zat. Eerst leek ze al voor de 37 weken aanstalten te maken om te komen. Uiteindelijk kwam ze met 40+2. 😂
Bevallen met God
In de vorige bevalling heb ik al gemerkt hoe krachtig het is om een bevalling samen met God te doen. Deze zwangerschap had ik er nog meer vertrouwen in.
Ik heb de hele zwangerschap veel gebeden, veel rondjes gewandeld en gepraat met God. Ik heb ook steeds voor specifieke dingen gebeden, dingen waar ik mee zat vanuit de vorige bevallingen of vanuit de zorgen die ik soms ineens had. God was erbij. Hij gaf rust en vertrouwen.
Dit waren onder andere mijn gebedspunten
👉🏻 Een gemiddeld geboortegewicht van de baby. Dat ze niet heel groot zou zijn en dat de bevalling gewoon soepel zou gaan. Eerst was ik heel erg bezig met dat ze niet echt meer dan 3800 gram zou moeten zijn, maar later heb ik dit ook echt bij God neer kunnen leggen. Hij weet wat goed is. Hij weet wat mijn lichaam aan kan. Hij weet welk samenspel mijn lichaam en de baby tijdens de bevalling kunnen doen.
👉🏻 Een soepele, vlotte bevalling zonder complicaties waarbij mijn lichaam en de baby goed mochten samenwerken. Dat mijn lichaam soepel en open mocht worden en dat beide mochten doen wat nodig is en hoe God het gemaakt heeft.
👉🏻 Een duidelijke start, dat we mochten weten we naar het ziekenhuis moesten gaan. Omdat het bij de 3e ineens ZO snel ging na het breken van de vliezen, vonden we het nu erg lastig wanneer het dan het moment is om nog 20 minuten te moeten rijden etc. Ik bad dat God mij duidelijk zou maken wanneer we heen moesten gaan. Zeker gezien al die valse start momenten steeds.
👉🏻 Ik bad voor een soepel en vlot verloop, waarbij ik vertrouwen mocht hebben in de voortgang van de bevalling.
👉🏻 Dat er geen complicaties zouden zijn en dat de placenta natuurlijk zou komen en dat ik niet zoveel bloedverlies zou hebben.
👉🏻 Een gezonde baby met een fijne start en dat de borstvoeding meteen goed op gang mocht komen zonder erge tepelkloven (bij de anderen liep de borstvoeding altijd vrij snel goed, maar heb ik wel enorme pijn gehad af en toe met flinke tepelkloven).
Ik stelde mijn vertrouwen op Hem en dat Hij de bevalling zou leiden.
Christelijke proclamatiekaarten voor zwangerschap & bevalling
Deze mooie kaartenset heeft krachtige teksten waarin je je vertrouwen op Hem mag stellen voor de bevalling en zwangerschap. Op de voorkant een mooie, krachtige tekst. Op de achterkant een bijbeltekst waar het op gebaseerd is. In een handig doosje zodat 'ie ook makkelijk meekan in je vluchtkoffer!
Ook heel mooi om cadeau te geven aan zwangere vriendinnen/zussen.
De bevalling & getuigenis
Na steeds valse starten, was ik soms best gefrustreerd dat ze niet kwam. Ik sprak dit ook naar God uit, dat ik dit niet snapte. Maar ik kon het ook in Zijn hand leggen en erop vertrouwen dat ze zou komen wanneer het goed was. Op Zijn timing. En dat het voorwerk alleen maar goed was.
Toen was het 40+2.. Nooit gedacht dat we daar zouden komen. 😂 Na weer een avondje Scrabble gingen we naar bed. Hoewel er veel avonden waren met gerommel, was het deze paar avonden helemaal rustig. Geen gerommel, niks. Maar om 00:05 werd ik wakker en voelde het bed nat. Ik maakte Jelmer gauw wakker en hij gaf een handdoek. Ik ging naast het bed staan en HOPPA, ja hoor. De vliezen waren gebroken! Huh?! Wauw! De vorige bevallingen waren zo onduidelijk en vage, lange opstart en moesten de vliezen gebroken worden door de verloskundige. Nu spontaan!
Ik belde mijn moeder, dat ze moest komen. We belden het ziekenhuis, dat we eraan kwamen. En dat we een kamer met bevallingsbad wilden. Ik voelde al vrij snel -terwijl ik me aankleedde - wat druk. Ik heb alles tegengehouden. Níet ontspannen, niet teveel bewegen. Eerst naar het ziekenhuis.
De rit ging prima, vanaf de parkeerplaats naar de bevalkamer lopen ging ook prima. Om 00:50 waren we in het ziekenhuis.
Eenmaal daar namen ze het niet zo heel serieus en duurde het allemaal maar lang voordat de CTG aangesloten werd en de verloskundige eens kwam checken. Ik heb geprobeerd het al die tijd tegen te houden. Niet echt bewegen, niet ontspannen.
Toen duurde het wel erg lang en voelde ik steeds meer druk komen. We drukten op de bel dat de verloskundige nu wel echt moest komen (en het bad moest aan!) en ik liet het los. Het bad werd aangezet. De verloskundige kwam even later. Ik voelde meteen dat de baby van plan was om te gaan komen. Het water van het bad was nog te heet dus gauw koud water erbij.
"Oh gut, die baby gaat op de wc komen!"
Ik wilde dan nog even naar de wc omdat ik druk voelde en niet wist of het nou nog ontlasting was voor de bevalling of al de baby. Maar toen dacht ik "oh gut, die baby gaat op de wc komen!" Het was zó intens en krachtig. Zoveel druk.
Gauw het bad in en mijn lichaam werkte haar eruit, net als bij de vorige bevalling. Ik hoefde niets te doen, er was ook geen houden aan. Ik voelde haar hoofdje al vrijwel meteen toen ik in het bad ging. Binnen een paar minuten was ze er.
Om 01:58 werd ze geboren! Het water in bleef helder, geen bloedverlies. Ik kon lekker met haar bijkomen in het bad. Daarna naar het bed gelopen met haar. Toen kwam de placenta vanzelf. Deze keer minder uitgescheurd, maar een paar hechtingen.
En ze woog.. 3995 gram! Een flinke baby, maar een soepele en hele vlotte bevalling.
Ik heb eigenlijk bijna geen gewone weeën gehad. Het werd meteen druk. En daarna kwamen meteen de persweeeën en kwam ze al. Het was méga intens en heftig. Het was zó krachtig.
De borstvoeding kwam meteen op gang. Ze begon op de tweede dag al echt te 'klokken' en is maar 1 dag een beetje afgevallen en toen kwam de groei er al weer in.
Dank U Heer, voor Uw bovennatuurlijke zorg en Uw genade. 🤎🙏🏻 Wauw. Ik ben er nog stil van hoe bijzonder dit was. Alle eer aan Hem, onze liefdevolle Vader die voor ons zorgt. Die naar ons omkijkt, die met ons meegaat. Dank U, Jezus dat U alles voor ons gedragen en overwonnen heeft!
Hoe anders is een bevalling MET God, dan een bevalling zonder God he? Hij heeft het beste met ons voor. Hij wil voor jou zorgen. Zéker met zo'n belangrijk en heftig moment als een zwangerschap en bevalling. Hier heb je God zó bij nodig.
Daarom wilde ik ook heel graag een kaartenset maken met krachtige teksten op grond van Zijn Woord en Zijn zorg voor ons voor de zwangerschap en bevalling. Zo ontstond onze mooie proclamatie kaartenset. Zo'n proclamatiekaarten set kan je helpen om God te betrekken in je zwangerschap & bevalling. Maar ook de proclamatiekaartenset van Kleinlichtje.nl is heel mooi, het boek van Zuiver Zwanger, de cursus van Zuiver Zwanger of het boek van Bovennatuurlijk bevallen van Jackie Mize zijn aanraders voor je reis met God voor je bevalling.
Coming Soon - Start begin 2026
Een online programma voor christelijke moeders. Om met échte rust en eenvoud in je heilige roeping van het moederschap te gaan staan. Van Hemel, naar Hart, naar je Huis.
Van wat God zegt over je moederschap, tot de dagelijkse praktijk. Om met liefde, rust en eenvoud een écht voorbeeld te zijn voor je kinderen. Zodat je kinderen Jezus mogen zien en ervaren door jouw leven heen. En zij ook voor Jezus mogen kiezen, met hun hele hart.
Meld je (geheel vrijblijvend) aan voor de wachtlijst om de eerste nieuwtjes en beste korting te kunnen krijgen op dit waardevolle traject. (Lees hier meer informatie over het traject)
